10-02-17

Artikel 1 (TL;DR)

Menig der Dirkschrijfsels druipt van cynis- dan wel sarcas-me. Persoonlijkheid speelt hierbij ongetwijfeld een rol, maar keer op keer ook overvalt hem in dit leven een sterke "I told you so"-erlebnis. Dat heb je nou één keer als kanarie in een veld vol eksters, en het is vooral voor Dirk zelf wel aardig dat hier nu en dan bevestigt te zien, wanneer hij de historie doorleest. Naar het schijnt wordt dit blog vooral vanuit Oekraïne bekeken, maar dat maakt de schrijflol er niet minder om. Echter, de noodzaak om dat (hier) te doen, bestaat zodoende maar amper. Dat blijkt wel uit: 10-17-26-3-2-1-3. een combinatie cijfers die het aantal hier gepubliceerde berichten over de afgelopen zeven jaar weergeeft. Maar zoals Dirk bij de start van de Dopinie blog al aangaf, gaat het hem toch vooral om het vastleggen van zijn momentaire gedachtengoed (of -slecht; dat mag u bepalen).
Vooralsnog niks geschreven over President Trump alhier; dat doen anderen dubbel voor mij. Vraag is: Wat doet ú ermee?

In het vroege ochtenduur bekroop Dirk, zoals wel vaker, de gedachte dat hij toch echt weer eens verder moet schrijven aan zijn 'Isme'-serie, die achteraf qua naamkeuze in ieder geval geniaal blijkt te zijn geweest . Genialiteit wordt overigens behoorlijk overschat (want daar kun je verder zelf ook weinig aan doen, en dus is het ook geen verdienste te noemen). Afijn. Het was Oktober 2012 dat zijn eerste 'Isme'-stukje hier werd opgetekend; en we waren twee jaar verder voor de letters 'IS' een algemeen bekend begrip werden (in juni 2014 claimde IS een wereldwijd kalifaat te hebben opgericht). En ineens kregen die titels een soort lading, als had Dirk het zo bedoeld bij zijn keuze om over religie te gaan schrijven onder die kop. Maar hij was het niet die dit toeval(?) op zijn conto mag schrijven; wellicht ligt er wel Goddelijke grondslag aan die basis! Maar tja. Dat mag je niet zeggen. Dan ben je nl. gekkie. Maar met Isme is Dirk nog lang niet klaar, dat u het weet. Nu eerst Sylvana.

Godddess Sylvana


Of beter, 'Artikel 1'. De lieve schat. Kon ooit dansen, maar geen man vinden die mét haar wilde dansen. Of wou ze de 'pittige tante'-routine oefenen, toen ze op haar 44e bij RTL het 'dance³'- avontuur aanging met d'r neef? Hoe dan ook; het leek een generale repetitie voor haar latere avontuurtjes in de politiek, en liep uit op een afgang. Rugblessure, eng pezig ruziemakend met neeflief, ging ze ten onder aan haar eigen fanatisme. Oprecht sneu, want Dirk ziet haar nog staan, op d'r Disney sokjes, waarmee ze ten overstaan van het familiebezoek danste op Eruption (mijn God wat is Precious Wilson prachtig opgedroogd!!), en droomde over beroemd zijn. Dat lukte vooralsnog best aardig in haar carrière; ze danste voor geld, kwam op televisie.. en da's al niet niks, voor in de polder. Dus zo iemand gun je een leuk eerbetoon aan wat ooit was, en dan is het sneu wanneer d'r grootste vijand (zij zelf) die kans om zeep helpt. 

Maar nu dus even over die politiek geëngageerde kant van mevrouw Simons. Gistermiddag zat Dirk in de bus, en daar heeft hij nogal een hekel aan. Niet alleen omdat het -zeker in deze tijd van griep- een vergaarbak voor bacillen is, maar vooral ook omdat hij dan gedwongen wordt mensen van zeer nabij te tolereren. Dan is het vaak ook nog eens zo, dat in een vrijwel lege bus, doorgaans lompe gasten (1x2 BxH, in meters) uitgerekend op de stoel direct voor Dirk plaats nemen. Wanneer in een bijna volle bus het plekje naast hem, en één andere zitplaats beschikbaar zijn, neemt de prinses op winterlaarsjes plaats op de andere, en krijgt Dirk de matennaaiende belastingambtenaar, die kwart voor vier achter zijn bureau wegschoof, als buurman. Zo'n viespeuk die de halve rit in z'n neus zit te boren, de opgraving opeet, en met dezelfde vinger op Stop- en Open Deur-knoppen drukt. 

Het beeld is u wel duidelijk, dunkt me. Dirk kan ver-schrik-ke-lijk kwaad worden op zomaar iemand die zomaar in zijn energieveld plaatsneemt. Nee, écht. Vervloekt diegene letterlijk, niet hardop natuurlijk; hoewel, het is wel eens zo erg(erlijk), dat hij er fluisterend een "ffffffuckkkkk" uit blaast, of een diepe zucht slaakt, gevolgd door een sissende "kútvent..!!" Maar meestal houdt hij zich in, en denkt het alleen. "Un-fuckin'-believable.. gást.. nee écht.. MOET dat nou, of all fuckin' places available, you had to pick THIS one?!"  Dirk kan er niks aan doen, er zijn nu één keer mensen die dit extreme effect hebben op verstoring van zijn persoonlijke ruimte. Niet allemaal, maar wél van alle gesternte en komaf. Zijn gevoel van (recht op) persoonlijke ruimte fluctueert en discrimineert, maar absoluut niet op kleur. Wel op gender, leeftijd, en persoonlijke hygiëne. 
Het is wat het is. 

Voor u denken zult: "Wat duurt dit lang, waar gaat dit naartoe", dat is te wijten aan het creëren van een beeldende herbeleving aan de gedachtegang in de bus, gistermiddag. Daar Dirk een afstammeling schijnt te zijn van Edward A. Murphy (hij lijkt zowaar een beetje op de arme kerel), kwam er ook deze keer een stevig gebouwde hork voor zijn neus zitten. Geen viespeuk (althans zo toch, dan onzichtbaar), maar een knaap die ofwel gelikt dingen verkoopt, dan wel iets met rechten studeert en zich op 22-jarige leeftijd alvast op z'n VVD's kleedt. Eloquent dus, maar ook groot en lomp, met een brallerig kapsel (en oordopjes, vanzelfsprekend.. hetgeen Dirk sterkte in het slaken van de hoorbare zucht). Exact het stereotiep omhoog-likkertje wiens aanblik bij hem een hartgrondige afkeer teweeg brengt. En dat op misschien hooguit 40 cm van het aangezicht (de enigszins flexibele plastic rugleuning komt met 95 kilo er tegenaan nog verder naar achter..). En dat terwijl de bus voor 95% onbezet was. Zeg nou zelf! Why?!

Een stukje zelfreflectie is Dirk ook niet vreemd, en hij snapt heel goed dat vrouwen (ook een doelgroep van Syl's partij) dag in dag uit te maken hebben met een ongemakkelijk gevoel, omdat wellicht een man van middelbare leeftijd met ietwat morsig baardje dicht achter haar zit, en ze dankzij minder prettige ervaringen met zijn horkerige seksegenoten denkt, dat hij haar met zijn ogen wel zal zitten uit te kleden. Net als de VVD-knaap wellicht helemaal niet brallerig is en GL stemt (Dirk denkt desalniettemin dat zijn taxatie meer realistisch was), zo zit Dirk wellicht de prachtige uiterwaarden te bekijken in plaats van haar rug of telefoon (zij denkt desalniettemin dat haar taxatie meer realistisch is). Dus daar ga je al. VVD of niet, de knul ging met zijn postuur aan beide kanten de op normale mensen gebouwde rugleuning ruimschoots te buiten, en Dirk besloot in een oogwenk het looppad over te steken; plaats te nemen op een andere vrije stoel die nog wél onbezette plaatsen voor zich had. 

Van de drie andere mensen die na knullie de bus binnen gekomen waren, gingen er twee verspreid zitten, één kwam bij 'ons' in het achterste gedeelte, maar koos ervoor te blijven staan (ondanks dat er rondom mij totaliter 10 vrije zitplaatsen waren). Het was een negroïde jongeman, met een sporttas. U raadt het wellicht al (en Dirk hoopt dat u het tot dusver vol hebt kunnen houden mevrouw Simons, want nu bewegen we naar de kern van dit betoog). De jongeman bedacht zich gaandeweg de bus reed, en nam plaats.. exact, u raadt het: op net dat éne stoeltje het dichtstbij en recht voor Dirk, de nek in diens gezicht. Gezien het hierboven geleerde, snapt u dat Dirk bijkans ontplofte van ergernis. Négen vrije zitplaatsen op iets comfortabeler afstand beschikbaar, maar nee hoor; die éne recht voor zijn neus, die moest het worden! En dus, in zo'n geval gaat Dirk los, van binnen. 
"Vieze vuile smerige stinkzwarte!"

Oeps.

Nou, dat dus. Daar hebben we het zogeheten 'verborgen racisme' wat door heel veel medelanders met een donkere huid ervaren wordt. Maar zo had Dirk ook gescholden ware het een witmens geweest. Laten we dus de overtreffingen 'vieze', 'vuile', en 'smerige' even terzijde werpen, omdat die slechts de mate van frustratie aantonen. Die frustratie is uiteraard niet het probleem van de oversized corpsbal of van de jongeman met overzeese voorouders, maar dat van Dirk. Afgezien van een bizarre zitplaatskeus, viel hen niets te verwijten dat zijn opwellende verwensingen zou rechtvaardigen. Maar het gaat hier even om de 'oeps'. 'Oeps', omdat Dirk in de jaren tachtig mee-demonstreerde tegen apartheid, en rondliep met een actiespeld. Omdat Dirk zijn hele leven de meer exotische medemens zelfs positief discrimineerde, en tot de dag van vandaag weigert te vallen voor een blondine. Zijn moeder (blond!) begrijpt dat wel. Ze zijn prachtig, gekleurde vrouwen. Zo ook Sylvana. Zonder de stress, een droomvrouw.
Dirks muziek-stream speelde dit, tijdens het schrijven
terwijl ik schrijf zing ik heel Gaye mee........

Dus waarom? Waarom slaat bij een zwarte jongen het eerste gif dat in Dirks brein wordt geïnjecteerd op diens huidskleur? Daarin spring ik onmiddellijk achterop bij mevrouw Simons; dat er verborgen racisme onder 'ons' is, zal hij niet gaan ontkennen. Neem nou het enige en ergste woord dat door hem nog niet terzijde werd geworpen: 'stinkzwarte'. Eén van de vele misconcepties op dit vlak is, dat met het opborrelen van zo'n weinig respectvolle term ineens alle zwarte mensen beledigd worden. Neen. Die hebben er geen ruk mee te maken. Het woord gaat om de jongeman die op dat moment voor Dirk plaatsneemt, en niet over al diens lotgenoten. Hooguit zouden die zich, inmiddels woedend waarschijnlijk, af kunnen vragen: "zwart okay, maar waarom nou weer stinkzwarte?!" En daarin hebben ze gelijk. Maar, vanuit Dirk bekeken niet meer gelijk dan wanneer het 'stinkvent', of 'stinkarbeider' (of 'kktatta'..) ware geweest. Het is gewoon achterlijk en een zwaktebod, dat schelden. Of het nou tegen een Afrikaan of een Hollander is. Daar kunnen we het in ieder geval vast wel over eens zijn allemaal. En nu Dirk dan toch al zo eerlijk en uitgesproken zijn woordjes tikt; het is met de brede maatschappelijke ervaring die hij inmiddels heeft wel te concluderen, dat het woedend van de exotische Nederlander grote(re) kans op issues oplevert , dan het woedend wat de witte Nederlander ervaart zou iemand deze uitmaken voor "stinktatta", of wat niet zij. Uitzonderingen (extremisten) daargelaten, maar witte Nederlanders als Dirk denken even: "nou nou, klootzakje, leer jij eerst maar eens Nederlands", en moven on. Zo niet de zwarte Nederlanders als Sylvana Simons. Het nestelt zich in hun harten; waar ze zich tot in hun wortels beledigd en vernederd voelen, door zo'n bestempeling met kleurvermelding. Want opa, oma; de hele familie wordt erdoor opeens naar beneden gehaald (die zijn immers ook zwart), en Kom Niet Aan Mijn Familie! (overigens een eerbiedwaardig credo, waar witte Nederlanders veel van kunnen leren; net als over veel andere culturele verschillen). 

'Dekoloniseren', denkt Dirk, die gedachtes. Nog even afgezien van het hele zwart-wit denken, dus.
Het denken zélf. Want ja; dat is geconditioneerd, zonder meer. Niet alleen omgeving en opvoeding bepalen hoe iemand denkt (en dientengevolge reageert), maar ook de genen, persoonlijk ervaren, en ja, de media output die iemand tot zich neemt. Dát maakt, hoe zwart-fan Dirk een Nederlander van Afrikaanse komaf die hem irriteert plots tot "stinkzwarte" maakt. Hij schrok er zelf behoorlijk van, zoveel intolerantie. Maar vooral dat 'zwarte' dus.. tja deze jongen was nu één keer écht zwart, en Dirk is nu één keer écht wit.. en daar kunnen we allebei niks aan doen! Dus waarom gebruikte Dirk het dan tegen deze jongen? Het gaat niet om de (mate van) belediging of welke term hiervoor wordt gehanteerd. Die is slechts een zeer tijdelijk handvat om uitweg te vinden voor persoonlijke frustratie, en is natuurlijk allerminst persoonlijk bedoeld. Dirk realiseert zich soms terdege, dat degene die hij binnensmonds zit te vervloeken, onderwijl wellicht ziel en zaligheid legt in het opvangen van Syrische peuters met zware brandwonden, of zojuist onderweg is voor een rondje mantelzorgen (en dan voelt hij zich even heel erg kut over zichzelf). Waar het om gaat is de jarenlange binnenin accumulerende ergernis over gedrag. Gedrag in het OV, gedrag op straat, gedrag in de stad, houding. Hoe iemand binnenkomt, hoe iemand zich opstelt tegenover zijn/haar omgeving. De houding en het gedrag van bepaalde zwarte én witte personen in de NL maatschappij, maar in dit geval ging het om gedrag dat, in de ervaring van Dirk, vooral stereotiep mag heten onder het zwarte deel van de Nederlandse jongeren. Maar ook, ergernis over het doodgegooid worden met hoe 'we' onfatsoenliijk omgaan met nieuwkomers, terwijl deze zelf nog altijd (en het lijkt wel, steeds meer) weigeren (in) te zien dat dit komt door hun eigen onaangepaste gedrag. 

"Niemand wil opstaan met haat in zijn hart." sprak een mooie generatiegenote van Dirk eens.
De inwendige agressiepieken, die zijn mijn probleem. En treden op bij alle leeftijden en rassen. Goddank kortdurend, en ongevaarlijk. Dirk zal nooit iemand in een vlaag van verstandsverbijstering voor z'n kop schieten, of in een opwelling een mes in z'n lijf steken. Maar wacht, Dirk schreef nog geen vier alinea's voorbij, dat zijn kwetsende, raciaal gemotiveerde scheldwoord niet een hele bevolkingsgroep betrof, en zojuist dat het allerminst persoonlijk bedoeld is.. dus ja; welke is het nou?! Toen Dirk als 10-jarig wit-Fries jochie (en woonachtig in een stad en tijd waarbij een zwarte nog zonder ongemak een neger werd genoemd), verliefd werd op zo'n beetje elk gekleurd meisje op zijn pad, ontwikkelde zich bij hem een sterk gevoel van onrecht, over hoe (zgn. beschaafde witte) men(sen) weliswaar niet altijd hardop, maar toch anders en vaak bekrompen dacht over mensen met een kleurtje. Naarmate hij zich in die omgeving minder thuis ging voelen, groeide de wens om dichter bij mensen uit een andere cultuur te komen. Dirk was dan ook trots toen hij op zijn zestiende werd uitgenodigd bij een traditioneel Hindoestaanse bruiloft (meerdaags!), en voelde zich helemaal 'thuis' toen hij enthousiast Paramaribob stond te inhaleren op zijn 18e. Dirk verloor zijn maagdelijkheid aan schoonheid uit Indonesië, en ergens midden-twintig begon een meerjarig leven binnen een Molukse familie, waar hij heel veel leerde over en van ondanks achterstand en tegenslag, positief gekleurd leven in Nederland (en over het belang van familiebanden en eer). Dirk bewondert en heeft respect voor de vechtlust en is jaloers op het doorzettingsvermogen wat hij ziet in zijn vriendin van Curaçao. De Jazz is zijn grote muziekliefde (tijdens dit schrijven speelt Art Blakey op luid volume), en als hij toch verleidt zou moeten worden tot het noemen van een favoriete Nederlandse zangeres, dan zal het toch wel Berget Lewis worden.

Let's fess up Dirk: Heel zijn leven al houdt hij meer van de zwarte mens, dan van de witte. Zo verwarrend! Maakt dat hem tot een omgekeerde racist, of iets dergelijks? En nog veel interessanter: Na een leven van adaptatie, adoptie, bewogenheid, (re-)integratie, ontdekking, erkenning, verkenning, herkenning, verliefdheid op de zaligheid en ziel van 'het zwarte leven'.. "stinkzwarte" ?!! What the fuck!?! Nou, precies dat dus. Een conditionering die handelt op impuls en het daarmee wint van gedachtekracht, voor dat korte moment althans. Beter noem ik het de belevingskracht, die het wint van gedachtekracht. Gelukkig heeft Syl de onzalige taak op zich genomen dit te verhelderen: "We moeten kijken naar de verbanden in onze geschiedenis. Omdat we dat niet doen, zitten we nu in deze situatie met Geert Wilders." Nee mevrouw Simons, al mag en moet er zeker gekeken worden naar de verbanden in onze geschiedenis, ik durf te stellen dat uw bundeling van krachten in plaats van de samenleving ten positieve te veranderen, juist meehelpt deze ten negatieve te keren, ja, zelfs mede verwekker is van de situatie met Geert Wilders. Uw bedoelingen zijn goed; daaraan geen twijfel. Maar nee. 

Dat Dirks belevingskracht een fractie sneller werkte dan zijn (toch ook niet mis te verstane) gedachtekracht, da's logisch. Wat je beleeft kun je niet meer bedenken, omdat het al gebeurd is. Mevrouw Simons lijdt mijns inziens aan enige tunnelvisie wanneer zij stelt dat het land "afstevent op wij-zij-denken", want stelt zich op als uitgesproken verdedigster van 'zij' (die 'anders' behandelt worden/zijn). En dat is geen schande of zo: Iedereen doet dat, er is altijd ergens een 'wij-zij'. Noodgedwongen. Omdat 'de ander' ons in een positie plaatst (of althans; zo beleven wij dat). Daarbij is het oprecht lovenswaardig deze tekortkoming in de mens eruit te willen poetsen, want niemand wil per sé wij-zij-denken. Alhoewel. Dirk denkt dat door het decennia lang gehuilebalk en gepamper, er momenteel wel een generatie bestaat en/of opgroeit die niet anders weet. Of, nog erger, niet anders kán. Omdat ze middenin 'wij-zij' opgroeien, en nooit anders op (social) media en tv (ouderwets) zagen. Enfin. Dat het zwart maken (pun intended) van bepaalde groepen mainstream is geworden, komt niet (alleen) door de media, dat komt vooral omdat in de statistieken én in de beleving van mensen, bepaalde groepen er bovengemiddeld slecht uitspringen. En dat in een groot aantal gevallen aan zichzelf te danken hebben, maar het de maatschappij of politiek kwalijk nemen. Naarmate (onaangepast of ander slecht) gedrag zich herhaalt, gaat je systeem zich daar (meestal onbewust) op instellen. Zo werkt de evolutie van een instinct. Dat geldt voor iedereen, wit en zwart en welk er maar tussenin zit. En hoe idioot het in 2017 ook mag zijn, feit is dat een autochtone, witte Nederlander tegen iedereen met een afwijkende huidskleur aankijkt als een 'nieuwkomer'. Nog altijd, ja. Dat is het hele punt. Dat zit er nog in gebakken, omdat (wanneer we naar de verbanden in de geschiedenis kijken..) binnen het hele tijdsvlak van Nederland in de historie, mensen met een huidskleur anders dan wit nog altijd relatief nieuw zijn. Wat is 60, 70 jaar (want zo lang is het geleden dat gekleurde mensen een groter deel van de Nederlandse bevolking uit gingen maken)? Amper één generatie. Dirk snapt dat het voor de huidige generaties een weinig bevredigende situatie is, je nog altijd extra te moeten bewijzen. Dat je, hier geboren en getogen, bekeken wordt alsof je anders bent. Maar dat ben je, sec op kleur bekeken, ook! Sterker; daar mag en moet je trots op zijn. Maar trots is een bitch waarin zich overdrijving schuilhoudt. Het is hoe dan ook ondenkbaar dat afsplinterpartij Artikel 1 ons even gaat leren anders te denken, hoe edelmoedig dat ook gedacht is. Ja er zijn vlekken, maar erin wrijven helpt niet. Integendeel bijna, denkt Dirk. Dit soort kromgedachtes kan slechts door te slijten, uit het algemeen wit gedachtegoed groeien. 

Het punt is (en die korte gedachte had Dirk in de bus, leidend tot dit lange epistel): JA wit privilege bestaat, en NEE dat is niet goed. Wat wel goed is, is dat er al véél minder vooroordelen zijn dan veertig jaar geleden. Wat niet goed is, is dat Dirk bepaalde vooroordelen veertig jaar geleden niet had, maar ze nu door met rolbevestigend gedrag respect opeisende types, wel weer eens krijg. De "oeps" na 0,0004s was belangrijk, die "oeps" betekende bewustzijn van een lelijke fout.  Maar, hoe stel je je op, hoe ga je om met het achtergesteld of anders voelen? Kruip je weg in bontkraag of onder een hoodie, gooi je je zwarte kont tegen de krib? Blijf je zoals die zwarte jongen eerst de halve reis staan in een lege bus omdat het onbewust nog altijd moeilijk is je plaats op te eisen, of ga je zoals de zwarte jongen op je zwarte kont voor een boze witte man zitten, plof je je sporttas op de ene zitplaats tegenover je, en zet je je sneakers op de andere? Hoppa! Lekker vier plekken opeisen in je zwarte eentje. Het moet gezegd: Dirk is van allebei de opties niet erg gecharmeerd. En als het tegenzit, gaat zo'n jongen dan ook nog knabbelen aan warme kip, of draagt een exotisch geurend kooksel mee in een plastic tasje. En dat stinkt, als je zelf nuchter Hollands zit te zijn. Dat botst wel eens, in het hoofd, cultuur-gewijs. Dat geldt overigens ook een witte puber die met zijn poten op de stoel het atmosfeer vergiftigende Red Bull zit te slurpen. Maar het is die houding waar het om gaat. Die ergert. Binnenin. Want je houdt je mond. "Haal je sneakers van de stoffering, eten is niet toegestaan in de bus, wil je die tas misschien op de grond zetten zodat er iemand kan zitten?" Probeer het maar eens. In het beste geval ben je een oude zeikerd. C'est le ton qui fait la musique, maar dikke kans dat hoe je het ook kiest te brengen, gezien wordt als een terechtwijzing. En terechtwijzingen door witte mensen, daar krijgen veel zwarte mensen een kriebelig gevoel van. 

Tenminste, de zwarte mensen die zich geroepen voelen door de partij Artikel 1. En dat zijn er gelukkig, relatief bekeken, weinig. Neem nou nuchtere jongens als 'Braboneger'. Trots op zowel witte als zwarte komaf, met zelfspot, en zeer wel in staat het grote geheel en ook serieuzere zaken met humor te relativeren. Hij stemt niet op Sylvana, in tegenstelling tot goed(maak)mensjes als Chiel Beelen, maar zegt: "gewoon bakkes houden." Een quote als ware die uit Dirks hart gegrepen. Hou 'es op met dat gejank en geroep om erkenning, maar wees een voorbeeld hoe jij ook succesvol kunt zijn, met de talenten die je hebt. Leer het de witte ignorant op je pad of in je netwerk, met liefde en trots, in plaats van door het mobiliseren van zielsgekwetsten.  Dat zal echt 100x meer effect hebben, dan anno 2017 jezelf en je broeders en zusters als slachtoffer van het leven in een land met koloniaal verleden op te blijven werpen. Die toon wekt slechts irritatie bij mij en andere witte (en trouwens net zo goed bij het leeuwendeel zwarte), goed bedoelende, maar ook trotse Nederlanders.  Die willen ook niet tot intolerant of zelfs racistisch gemaakt worden, simpelweg omdat ze integratie verwachten. En hoewel het natuurlijk van invloed kan zijn, hebben diploma's of witte privileges daar minder mee te maken. Die uitspraak durft Dirk met zijn levenslange liefde voor de mens met meer pigment dan het zijne, en met al zijn levenservaringen en observaties, wel met overtuiging uit te schrijven.  



Net als wit privilege bestaat, bestaat het zwarte slachtofferschap. Hip-hop is er groot mee geworden. Maar dat zal dan ook wel weer dom en racistisch zijn, zo'n opmerking. Je kunt vanonder die hoodie (of met een knalrooie afro) je schoenen op andermans zitplaats zetten (of met je vuist op de publieke tafel slaan), en respect en erkenning opeisen van 'de witte mens' zonder iets anders te laten zien dan een recalcitrante attitude. Of, je houdt gewoon je bakkes en gaat aan de bak met positieve mensen. Want die zijn er gelukkig. Oók in het witte landschap, en iemand die 'stinkzwarte' denkt, is daarmee net zomin racist als de zwarte die met kleurgenoten op de lompe en zuinige Nederlanders scheldt. Net als de argwanende en onderzoekende blikken van witte mensen stapelen binnenin een zwarte, zo beginnen de verveelde en verwende besputteringen van 'nieuwkomers' weer te stapelen binnenin de witte Nederlander. En ja, dat is dus pech wanneer je in Almere geboren bent als Somaliër. Door de cirkel der samenloop van omstandigheden, is het vandaag de dag juist gevaarlijker om deze geroeste en door tand des tijds aangetaste verontwaardigingen over zwart-wit aan te zwengelen. Wel eens gehoord van zwaartekrachtversnelling? Dat is wat er in Amerika plaats heeft, en als we niet uitkijken, wat er in 2017 hier gaat plaatsvinden. Want één van de cirkels in dit leven is, dat wij blijven kopiëren wat in Amerika al gebeurde. En ook nu worden zulke dingen hier geroepen ("kijk wat er in Amerika gebeurt"..). Maar alsjeblieft zeg; Amerika heeft een behoorlijk andere situatie wat betreft zwart vs. wit dan Nederland. Dat het beter kan staat buiten kijf (dit blogbericht bewijst het eens te meer), maar een partij om voor de belangen van gekleurde mensen op te komen? Ja ja; niet alleen voor de belangen van gekleurde mensen zal Artikel 1 zeggen, maar het is een belangrijk punt. Als je toch vind dat we allemáál Nederlanders (moeten) zijn, óók de Surinamer in Almere.. dan kun je deze gevaarlijke dynamiek en negatieve krachten (waarvan naast PVV óók Denk en Artikel 1 deel uitmaken) beter bundelen, samen opkomen voor de kwaliteit van leven die we hier hebben. In plaats van allemaal op eigen zuiltjes naar elkaar te gaan zitten blaffen. De mensheid heeft het nog nodig, straks. 

Want tot besluit gaat Dirk toch nog een paar woorden aan Trump en de zijnen vuil maken, en mijn ontwikkelde 'circle & line' optiek. Alles gaat in een cirkel, tot iemand een lijn trekt. Te simpel voor woorden inderdaad, maar zo is het. Althans, in het levensboek van Dirk. De vraag blijft, wie trekt de lijn, en waar. Welnu, Trump trekt er één.. de Amerikaanse Muur. Ondertussen smoest hij met Poetin, die zette ook een lijn. Ergens zo rond de Krim en Oekraïne, voorlopig. Nu doet Vladimir weinig anders dan lijntjes zetten: De enige oppositiekandidaat voor de Russische verkiezingen in 2018 is alvast kaltgestellt, opdat Hij nog lang en machtig zoveel mogelijk scepters mag zwaaien. Door de ontwikkelingen in Midden-Oosten en Amerika voelt hij het momentum; zijn kans om te shinen op de wereldbune. Zijn jarenlange kameraadschap met Assad, de beheerder van Saydnaya, zegt genoeg. Samen bestieren ze met dominante militaristische regimes 'het einde van de menselijkheid' onder het mom van 'kwaad uitroeien'. Dat een zielsverwant als Trump (voortvarend vervangt hij onwelgevalligen op sleutelposities door medestanders aka. yes-knikkers), meent krachten te kunnen bundelen met Poetin & co. om het échte kwaad (IS) te bestrijden, mag een minisecuul sprankje hoop heten in het leiderschap der wereldse grootmachten. 

Vooralsnog ziet het er nogal zwart uit (pun intended), met in onze gelederen master-kalltsteller Erdogan, die wel opkijkt naar Poetin, en inmiddels al met Trump in Syrië vecht. Die vluchtelingendeal? Joh, de centen zijn binnen, de wind is gedraaid, en multi-miljardair Trump zal het worst zijn wanneer Erdogan tegen Europa zegt: "jullie zoeken het maar uit met je vluchtelingen." Zo zullen de rijke EU-landen (wij) in paniek schieten, de bevolkingen en lokale financiële markten op tilt slaan, wanneer Brussel halfzacht blijft stumperen over saamhorigheid en financiële gezondheid van enkele leden, terwijl de sociale gezondheid bij pionlanden (waar cirkel-gewijs dan ook nog eens lijn-verkiezingen gehouden gaan worden), op een flink dieptepunt is belandt. Maar het kan nog dieper hoor. Wanneer zeer binnenkort alom duidelijk wordt dat Griekenland weer een paar honderd miljard van ons nodig heeft om financieel te overleven, Erdogan "de tering" zegt tegen Europa (hij heeft immers Poetin en Trump) én tegen Griekenland (weigert 8 opstandige Turken uit te leveren en zo nog wat oude vijandigheden), Italië financieel (en misschien wel letterlijk, gezien recente aardbevingen en vulkaanhistorie) instort.. gooi er nog een bloedige aanslag of twee, drie tussendoor.. : Er zijn heel veel poppen op dit bolletje magma, en nu maar hopen dat ze niet allemaal tegelijk aan het dansen slaan. 

Dat stukje heeft Sylvana in ieder geval alvast op televisie gedaan, dat dansen. Mooi bewaren voor privé voortaan, en tja, wat betreft de politiek... Dirk denkt dan: Hou een sop met dat (omgekeerd) etnisch profileren (allemaal!!), maar dat lukt natuurlijk alleen, wanneer iedereen óók stopt/helpt stoppen de aanleiding bestaansrecht te blijven geven!! Bundel passie voor de mens(elijkheid), want wit en zwart en oranje, we hebben allemaal wel de passie voor een mens gevoeld, net als we allemaal wel eens de woede die er in ons leeft hebben gevoeld. Concentreer het, focus het naar je uitlaatkanaal (uhh...), en bundel dát, met je medebewoners van alle kleur en overtuiging, om te voorkomen dat het angstbeeld wat door menigeen in dogma's geschetst wordt, mede door je eigen toedoen bewaarheid wordt. Don't let your shit hit the fan. Ik bespeur bij menigeen angst voor wat gaat komen. Een fragmentatie kleine groepjes dat tegen de maatschappij én elkaar vecht, is dan in staat onder grote groepen bevolking verlamming en vluchtgedrag teweeg te brengen. Maar met een cluster kleine groepjes zijn grote dingen te bereiken, en is er een kans tegen het menselijk Kwaad. Vooralsnog luistert Sylvana niet naar Braboneger ("bakkes houwe"), of naar Dirk. Allesbehalve. You go girl! Dirk hoopt dat je partij net zo groot mag worden als zijn blog. 

09-11-16

"OMG"

Hoe vaak denkt u, dat er hedenochtend 
in de Verenigde Staten een "omg" werd
geslaakt? Mijn persoonlijke schatting is
met een gemiddelde van 2 á 3 keer p.p.,
(m.i. een conservatieve schatting)
893.746.119 x
OMG

19-07-16

Sana söyledim..

..da's Turks voor: "Dirk told you so."
Twee-en-een-halve maand geleden. "Hoe men knipmest voor despoot Erdogan, die aan gevaar niet onderdoet voor Poetin, en die het volgende bommetje heus alweer zorgvuldig op scherp aan het zetten is." En nu? Burgeroorlog in Frankrijk? Engeland? Amerika? Waar staat Nederland in het rijtje? Turkse wolven tegen Zwarte Piet? De Marokkanen al lang blij; dat de gebeten honden voor de verandering eens uit Turkije stammen. Over stammen gesproken; die hebben ze ook heel veel in Syrië, Afghanistan, en Eritrea! Behalve dat deze stammen onderling vaak heel gemeen kunnen zijn, hebben ze gemeen de grootste aantallen personen in de Nederlandse bijstand te vertegenwoordigen. Maar dat is wel erg racistisch hè, om een link naar de feiten te leggen. Moeten we niet willen met z'n allen. 'De Toren Van Babel', wanneer was dat ook weer? Ergens rond Genesis 11:1–9.
"Houdt het hoofd koel en de handen thuis!", sprak Lodewijk Asscher of all people, terwijl de mussen dood van het dak vielen. Nou, dan weet je het wel.
Dat gaat indruk maken.

04-05-16

Аня

Goedemorgen vrij Nederland! En natuurlijk "Доброе утро, Россия и Украина" (maar daarover later meer). Allereerst zou ik willen verzoeken, mochten uw vingertoppen u toestaan opwaarts te wrijven (en dus neerwaarts door dit blog te scrollen), om acht te slaan op de data der blogberichten? Zelfs ik als auteur moet nu en dan eens teruglezen wat ik, bijvoorbeeld, twee jaar geleden (en dat is slechts enkele berichten geleden) hier neer tikte. Om gaandeweg te zien dat ondanks de heersende opinie, de wereld helemaal niet zo snel doordraait als dat voor u als individu wellicht in het dagelijks leven aanvoelt. Veranderingen? Amper. Hooguit wordt onze stompzinnigheid met de dag duidelijker, mede dankzij de 'sociale media' en uw bijbehorende diarreeverschijnselen. De jeugd van tegenwoordig moet naar verslavingsklinieken en voelt zich eenzaam. Ach gus. Hoe komt dat nou? Laat er maar een decennium geestelijke gezondheidszorg en onderzoek op los, zou ik zeggen. Of lees gewoon hier, dat het begint met de ouders, die op dat gebied net zo hard mee zijn gaan doen. Er dus momenteel een generatie opgroeit die niet beter weet dan dat het normaal is, om het in gezelschap niet te kunnen laten de telefoon te checken op berichtjes en/of 'likes'. In plaats van het absolute afstompen en vervreemden van de echtheid te (h)erkennen, blijkt de kracht en macht van het 'elders is het misschien wel leuker of interessanter dan hier' een fenomeen waarvan dankbaar gebruik wordt gemaakt door de alom ongelukkige en onzekere mens. Erkenning willen we, zelfbevestiging. Ertoe doen. Van individu tot multinational, allemaal bezig iets te verkopen, variërend van ziel en zaligheid tot yoghurt-honing showergel. Dat is de dagelijkse echtheid voor een groot deel van de bevolking.

In 2011 gingen de televisies eruit bij Philips, in 2016 de lampen. Dag Philips, doei ziekenfonds, vaarwel Nederlande Munt (sinds 1567). Bijna achteloos haalt een enkeling de schouders op, om deze vervolgens weer moedeloos diep onder het colbert te laten zakken. "Zo gaat dat nu eenmaal tegenwoordig, wat doe je eraan?", verzuchten wij, de fossielen der Analoge Periode. De nieuwelingen (jong én oud!) interesseren zich nog slechts voor hap-snap vegen, lekker-makkelijk (dus veel plaatjes graag, en die cookie-popup; dát is pas iets om je druk om te maken!). Twee weken geleden nog voldeed Turkije amper aan de helft van de 72 door de EU gestelde voorwaarden voor een versoepeling van de visumplicht, vandaag praat men over opheffing van de visumplicht, en wel per 1 Juli a.s. Plots is aan "het grootste deel" van de voorwaarden voldaan (geloofd gij dè zelf?!). Zelden (zeg maar gerust nooit) zien we ambtelijke molens zo snel draaien. En zelfs de minst geïnteresseerde lulhannes snapt wel, dat dit geregeld is om een bom onder het vluchtelingenplan onschadelijk te maken. Kunt u daar net zo smakelijk om lachen als mij? Hoe men knipmest voor despoot Erdogan, die aan gevaar niet onderdoet voor Poetin, en die het volgende bommetje heus alweer zorgvuldig op scherp aan het zetten is? De mensen in Brussel die ons en onze buurlanden moeten beschermen en besturen? Lachertjes zijn het, bodemloze putten gesalarieerd met uw belastingcenten, waarvoor ze u professioneel getraind voorliegen en onmogelijke beloftes maken, terwijl ze, al zelfverrijkend, in plaats van onze toekomst veilig te stellen, deze langzaam maar zeker vernietigen. Dat er krachten aan het werk zijn die zelfs politici te boven gaan, blijkt wel uit TTIP. Hoewel frau Merkel het verdrag er graag z.s.m. door zou drukken, mogen we het denk ik wagen om vraagtekens te plaatsen, bij haar ideeën "Europa beter te laten groeien", na haar onachtzame "wir schaffen das" (oh ja; dat hielp zéker Europa te laten groeien..).

Nu het dankzij de 'leaks' mogelijk allemaal iets lastiger wordt, dat doordrukken, zullen we eens zien welke krachten er deze keer gaan winnen. Het schijnt dat Trump tegen is, Hillary zei (en dit is exemplarisch voor genoemde krachten) niet blij te worden "van wat ik erover heb gehoord." De -waarschijnlijk- toekomstig presidente van Amerika, maar aangaande één van de belangrijkste en grootste handelsverdragen heeft ze slechts dingen gehoord? Ofwel, dat is je reinste onzin (ze kent wel degelijk de belangen en doet op controversiële onderwerpen een beetje alsof d'r neus bloed, tot nadat ze verkozen is), ofwel dit soort verdragen gaan zo hoog in de toren, dat zelfs de Clintons, Merkels, en Ruttes er amper benul van hebben. A bit of both, me thinks. Het krachtenveld kortom, dat feitelijk de wereld bestuurt of althans, de beslissingen neemt die globale ontwikkelingen zoals ze zich (zullen) voordoen, in elk geval sturen. Nee, dan President Trump; tja, dát zou nog 'es wat zijn! "Onmogelijk", riepen deskundigen in koor. Inmiddels blijkt hij de nummer één kandidaat voor de republikeinse partij, edoch, de partijtop wil dat niet. Alweer zo'n interessant krachtenveld-dingetje, maar dit terzijde. Niemand van de elite wil Trump, en dus wordt het Trump; zo werkt dat voor Jan Lul een beetje, onderhand. Ook in Amerika, dus. Ik denk overigens, al is hij tegen zo'n beetje tegen alles wat niet-Amerikaans is, dat er in hem meer potentie huist verdragen als TTIP te doorgronden, dan in Angela Merkel en Hillary Clinton bij elkaar. En dat is, mind you, niet noodzakelijk een pluspunt. Oók dáárom kan Dirk hartelijk lachen; zo'n spagaat van de republikeinen, het collectief dedain der elite ten-aanzien-van. Amerika heeft meer dan een halve eeuw de wereld gedicteerd met hun 'bigger better faster stronger"-mantras, en nu is men verbaasd en gechoqueerd dat een man als Donald Trump de majority vote krijgt? Reap what you have sown, mother*******. En dat geldt evenzogoed voor Brussel & Co.

Tot slot komt Dirk nog even terug op de titel en aanheft van dit stukje. Аня heeft er helemaal niks mee te maken, het arme kind. Hij ontmoette haar (nichtje van een saxofonist uit St. Petersburg) éénmalig, op het North Sea Jazz festival, lekker aangeschoten, strooiend met vrolijke woorden, dolnieuwsgierig naar de kruidige damp die rondom Dirk hing. Gretig zoog ze mee met hem, aan het thuis voorgedraaide jointje; voor het eerst in haar leven. "Voorzichtig meid," probeerde hij nog, "of je kon wel eens van een koude kermis thuiskomen." En aldus geschiedde. Na op grote hoogte in een stampvolle Maaszaal plaats te hebben genomen, begon Anna al bij de eerste tonen vagelijk zuchtend de blik op de grond te richten. Dirk denkt dat het nog tijdens het eerste, hooguit tweede nummer was, dat ze kreunde weg te moeten, naar het toilet, en onvast opstond bovenaan de schuin aflopende diepte van tribune-ringen. Terwijl hij dacht "I told you so", begeleidde Dirk haar als een gentleman naar de sanitaire voorzieningen, onderwijl enigszins angstig dat ze ofwel één van de tientallen toeschouwers waartussen wij moesten laveren zou onderkotsen, dan wel voorover, tussen hen door, twaalf meter naar beneden de diepte in zou kukelen. Het verhaal gaat, dat pas toen Selah Sue alweer backstage zat, het toiletpersoneel Anne achter haar deurtje vandaan plukte. "Ahoy!" Enfin. Deze volkomen niet ter zake doende anekdote, slechts ter inkleuring van een even opmerkelijk als triest gegeven: het publiek dat dit blog heeft gevonden. Dat er geen publiek is zal u, evenals bij Dirk het geval is, niet verbazen. Maar tóch is er altijd 'publiek'. Crawlers, geautomatiseerde bots in dienst van doodenge onvertrouwde porno imperia. Vraag me niet wat ze doen en waarom, maar blijkbaar slepen ze zélfs langs dit halfdode adres, om hun dagelijks brood veilig te stellen. Wanneer ik bij de door Google geboden statistieken de bereikte landen uitsplits in een Top 5, dan ziet die eruit als volgt:

1. Oekraïne
2. Rusland
3. Nederland
4. Verenigde Staten
5. Argentinië

Welnu; dát is evenzo interessant, als het curieus is! Want gaat u terug scrollen tot het begin van dit blog, dan zult u nergens een letter treffen aangaande het Oekraïne verdrag, en wellicht éénmaal het vluchtnummer MH17. Ook over Russische aangelegenheden heb ik nauwelijks/nooit geschreven, voor zover ik me kan heugen. De verkeersbronnen van de page-views duiden dan ook voornamelijk de eerder genoemde webcrawlers van verdienmodel-sites, met een oorsprong in één van deze Oost-Europese landen. Dat Oekraïne, het land waarmee de EU haar vrijhandelsverdrag z.s.m. wil beklinken, hierbij bovenaan staat (nog boven Rusland!!), geeft maar weer eens aan hoe goed deze mensen de handels- en ondernemers-geest hebben begrepen die onze politiek leiders, in navolging van een halve eeuw Amerikaans voorbeeld, zo graag zien. Met het verschil, dat aldaar men zich niet gebonden weet aan afspraken of regels, en behalve (straks) met het grote-, ook zaken doet met het schaduw-publiek. En derhalve altijd wint, waar het om soevereiniteit en verdienste gaat. Ja mensen, Trump, die snapt dat. En als u dat allemaal niet snapt, dan adviseert Dirk snapchat. Het is toch om te gieren!

12-07-15

Dirk geniet ervan (zolang het nog kan).

Vroeger hield menigeen een dagboek bij. Dat doen er tegenwoordig niet meer zoveel.
Wel diarreren 'we' onszelf helemaal leeg op Instagram, Twitter, Facebook, enzovoorts.
Dirk (nog steeds) niet hoor, en dat gaat niet gebeuren ook. Net als de 'Grexit'. Niks ervan.
Neen, zelfs dit verouderde blog-concept mag alhier die naam eigenlijk nauwelijks dragen.
Dit zou in oude tijden eerder bijna een jaarboek genoemd dienen te worden, want zolang
is het al bijna weer geleden dat Dirk hier wat opschreef. En waarom dan nu ineens wel?
Nou, amper hoor. Even een teken van leven. Alsook een herinnering.  Bijna 2 jaar terug.
"Mogelijk extra tijd voor de Grieken." kopten de kranten destijds. Zo zullen ze maandag
allemaal vertellen over hoe de EU ministers hebben besloten tot het een 'allerlaatste kans'
geven aan de door Griekenland ingediende regeringsplannen, en nog maar wat miljarden.
Want zo voorspelbaar is het allemaal geworden in onze wereld. De media houdt zich er
volop mee bezig, tenslotte is het hun broodwinning. Er wordt gespind en gedraaid dat het
een lieve lust is, de papieren media schrijven er lustig op los, prietpraatprogramma's gaan
er avond aan avond over door. "Wat gaat er gebeuren..", "Stel nu..(wat dan?)"; flauwekul.
Ik kan u precies vertellen wat er gaat gebeuren. Van alles en daarmee helemaal niets. Nop.
Totdat moeder Aarde of vader Zon (of één van hun spruiten) het weer tijd vind voor actie.
Ik blijf bij mijn vorige slotwoord precies negen maanden geleden: Emmers en zandzakken.

12-10-14

Koortsachtig

Na mijn eigen (on)zinnige tegenovergestelde 'Into The Wild' avontuur (wat ik wel een mooie analogie vind voor de situatie waarin ik mij de afgelopen periode heb bevonden), gaat een familielid richting Afrika om humanitaire dingen te doen, en is brother Ron onderhand noordelijk Syrië aan het bevuilen met lood. Terwijl figuren in Nederland zich druk maken om Zwarte Piet (met hoofdletter, want naam voor een mannetje met roet op z'n hoofd), zijn er ook mensen die hoe of waar dan ook dingen bewerkstelligen, of daartoe serieuze pogingen doen. Ik zeg Respect (met hoofdletter, want Respect!), zelf ben ik niet zo'n ondernemend type. Blowen, je weet toch. Nee, geintje (al helpt het niet; daarover geen discussie). Maar genoeg over mij. Laat mij het over u hebben.

Zit u lekker, achter uw computer? Of wacht nee dat is ouderwets, de kans is groter dat dit u onder ogen komt via tablet of smartphone. Wat een ellende. Kijkt u af en toe ook even voor u, op de weg? Ja, het was weekend, en daar hebben we natuurlijk allemaal even fijn van genoten, zulk lekker weer en zo, mhm. Kinderen naar boven gekafferd omdat ze liepen te zeurhannesen en niet buiten wilden gaan spelen.  En verder nog TVOH, Holland's Got Talent, Voetballen, en Heel Holland Bakt in de avonduren. Ik kan me dus zo voorstellen dat u Tegenlicht gemist hebt. Toch was dat -zoals zo vaak- heel interessante en verhelderende materie, die daarin gebracht werd. Zo hebt u waarschijnlijk nog nooit van 'fuzzing' gehoord, en wist u al wat een 'exploit' was, dan met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet dat de zgn. 'Zero-Day' versies hiervan voor grote sommen geld verhandeld worden in de onderwereld van de bovenwereld. Als dat allemaal al veel te oninteressant en ingewikkeld voor u klinkt; geen zorgen. Het is zéker interessant, daarbij is het één van de sterke kanten van Tegenlicht complexe zaken zo voor te stellen, dat ook u er de volgende dag een gesprek over kunt beginnen bij de koffieautomaat. Donderdag om 09:15 herhaling; zet uw DVR.

De gemiddelde internetgebruiker (en trouwens ook de gemiddelde ambtenaar/werknemer) heeft geen flauw benul van de werking van dat internet of zelfs het apparaat dat ze gebruiken om ermee in verbinding te treden. Die gebruiker drukt op een knopje en verwacht dat het besturingsprogramma doet waarvoor het ontworpen is: Appicoontjes tonen op uw scherm, en doen uitvoeren waarvoor die app ontworpen is; dienstbaar te zijn aan hetgeen u vraagt. Of, in het geval van uw werk, tonen wat u oproept, en verwerken en bewaren wat u invoert. Mocht er eens een hapering zijn, nou ja. Dan start u de boel opnieuw op, zet het apparaat eens uit- en weer aan, en als het dan nog niet werkt.. dan belt u de netwerkbeheerder of dat handige neefje. Dat gaat al jaren goed. Toch? If all fails, dan is er altijd nog het Nationaal Cyber Security Centrum van het Ministerie van Veiligheid en Justitie, waaraan onze zeventigjarige minister Opstelten leiding geeft. En dan is het nu tijd om u te wijzen op de aflevering 'Wie is de mol?'
(2 Oktober jl.) van Zembla. Echt nog even kijken hoor! Onvoorstelbaar dat er nauwelijks waarneembare ruis was daags na deze uitzending, bij politiek of volk. Combineer beide programma's en u zit ongetwijfeld prompt heel anders, bewuster, in ieder geval, met uw apparaat te spelen (..).

Het is zorgwekkend te noemen dat de bestuurlijke elite zich in haar koortsachtige pogingen de internetionale ontwikkelingen bij te houden, bedient van bedenkelijke tactieken en technieken, op een infrastructuur lek als een mandje en onder beheer van corruptelingen. Het blijven allemaal mensen die sleutelposities bezetten, net zo vatbaar voor falen en welvaart als u. Vatbaarder zelfs, omdat ze aangesproken, gechanteerd, verleid, of omgekocht kunnen worden door derden die belang hebben bij een bepaalde invloed. Een invloed die enorme, zelfs wereldomvattende gevolgen kan hebben. Al ben ik er wel van overtuigd dat het merendeel van onze ambtenaren op NCSC en Justitie hun werk met een soort van overtuiging, noem het rechtvaardigheidsgevoel, doen: óók zij hebben een gezinshutje en misschien wel (klein)kinderen die ze graag zo veilig mogelijk zien opgroeien. Maar zonder hulp van buitenaf kunt u zich ook wel voorstellen dat we in Nederland vrij kansloos zijn, tegenover wat er van rondom de wereld aan (criminele) hackers en overige digitale oorlogsvoering aan staat te komen. En 'zonder hulp van buiten af' zegt het al: All Your Independence Belongs To Us! Whoever de macht en kracht heeft cruciale overheidsnetwerken te ondermijnen (incl. de overheden zelf).

Schipperen, tussen de brutaliteit en streken van een Poetin, en de angstige passiviteit van een EU. "Voorzichtigheid voorop", roepen de polderpolitici. En dus, raken we achterop. Mensen die achterop raken worden (ook) kwetsbaar(der), voor steekpenningen en andere vette worst. Beeldvorming heerst hier. 'Nato-transformatie' = 'Nato Response Force' wordt 'Immediate Response Force'. Vervolgens wordt minstens driekwart jaar vergaderd over hoe de nieuwe naam ingevuld gaat worden, en dient een nieuwe chef(fin) zich aan die met een nieuwe naam komt. What's in a name. Er is weinig 'immediate' aan tot dusverre. Dat ligt niet aan de prima getrainde mannen en vrouwen die er deel van (gaan) uitmaken, maar aan de angst voor de beeldvorming die regeert, van Den Haag tot Washington. Allemaal zijn ze benauwd om eerder gedane uitspraken teniet te moeten doen of van strategie te wisselen als de situatie daarom vraagt. Nee, ze moesten eens gezichtsverlies lijden; stel je voor! 'Het zal mijn tijd wel duren' begint héél langzamerhand, onder een aanstormende generatie, plaats te maken voor 'ja maar wacht eens even.. ik moet zélf aan de bak, wil ik straks nog overleven!'. Een prima instelling zou ik denken, en één die hoop brengt voor behoud van toekomst. Want de generatie waar we het nu mee moeten doen, bestuurstechnisch, hou maar op.
Emmers en zandzakken, graag.

10-09-14

Isme | IV½

Het is 345 dagen na mijn laatste schrijfsel alhier. Dat heeft geen verdere betekenis, althans niet één welke ik u of een ander hier verschuldigd ben. Op negen september 2012 schreef ik 'Isme | I'. Had u toen kunnen denken dat het woord de actuele lading zou gaan krijgen die het inmiddels heeft? Natuurlijk niet. Die *kuch* voorspellende gave, daarop heb ik zelf ook geen vat. Knevel en van den Brink, die figureerden in deel I (2012), zijn inmiddels van de buis gehaald. Jeroen Pauw ondertussen (hij figureerde toevallig nog in Isme | II), presenteert tegenwoordig zijn 'late nacht' om elf uur één, alleen. Er blijkt inmiddels dat de saaiheid die Pauw en Witteman de kop kostte, toch echt niet alleen aan de oude Witteman of het decor lag. Isme | III (ik moest het zelf ook weer even teruglezen..) bevatte een soort aanzet tot een gedachtegang over leren waaraan ik in een volgend deel vervolg zal trachten te geven. Dan was er Isme | IV, slechts een drietal schrijfsels geleden; weet u nog? Newton? 20 kinderen en 6 leerkrachten kwamen om bij een schietpartij op een school in de VS. Update: Sindsdien (bijna twee jaar geleden), is er vrijwel iedere week een schietpartij op een school in de VS geweest, vierenzeventig keer in totaal. Nodeloos nevenfeitje: Rond de 4e Juli (u weet toch; de dag dat men daar "historie en tradities" viert), waren er in Chicago in 84 uur 82 schietpartijen, waarbij 14 doden vielen. Hatseflats!

En zo zit ik daags voor de dertiende herdenking van 9/11 aan 'Isme | IV½'. En ½ ja, want eigenlijk is dit geen echt 'Isme'-stukje, meer de aankondiging dat de volgende onderweg is. Natuurlijk heb ik meermalen achter dit scherm gezeten de afgelopen zomer. MH17, ISIS.. het riep zoals bij velen ook hier het nodige op. Desalniettemin gingen die concepten in de prullenbak. Praten, schrijven, er is al teveel van (geweest), maar conclusies, klaarheid, oprechtheid? We wachten er ook na de tussentijdse bevindingen van de OVV (pdf) allemaal nog op, en zullen het nooit krijgen. Niet wanneer we het moeten hebben van de politiek. Politieke werkelijkheid is onvast en daarmee ook de op het spel staande belangen. Dat politieke belangen veelal anders liggen dan die van u en mij lijkt me wel bekend. Oorlog! Wanneer? Welke? Kies maar uit. Oh, wacht. Momenteel IS, maar natuurlijk. Wanneer de dreigingen en vijanden zo divers en talrijk zijn, dan is het wel handig dat er één bij is, die door een meerderheid van de gekende beschaving als het dieptepunt van het hedendaags barbarisme wordt beschouwt. Toch weer een ankertje, zij het een 'dark anchor'. En inderdaad. Weer een hier eerder nog niet vermeld isme. Wrang genoeg werd Nederland politiek gepasseerd door de VS toen deze een coalitie tegen IS aan het samenstellen was. Aan de verafgoding van Frans Timmermans komt een eind, nu hij op een nog niet bestaande grijze stoel in de EU wordt geparkeerd, en dat ze daar Dijsselbloem liever kwijt dan rijk zijn is onderhand een publiek geheim. Rutte is politiek op de plaats gezet die hem past; nl. die van student. Het isme allemaal wat.

Al vanaf de jaren negentig vonden 'we', maar zeker dichter bij 2012 dat het niet best ging in de wereld. 'De economische crisis' was vol aan het opschakelen ("is voorbij" sprak Dijsselbloem in Mei j.l., maar wat hij denkelijk bedoelde, was dat het de nieuwe realiteit is). We dachten toen: "veel slechter dan nu kan het niet worden". Wat maar weer aangaf hoe we hier in een cocon van verwendom zijn opgegroeid, omdat het natuurlijk véél slechter kon, zoals heden ten dage blijkt. Extremisme tiert welig, en niet meer uitsluitend ver van ons bed. Onder het hardroze reaguurderslegioen is de term 'Vijfde Colonne' weer helemaal im schwung. Liever horen en lezen we dat het allemaal zo'n vaart niet lopen zal. En dat de huizenmarkt weer aantrekt. Als men ons dat geeft, dan doen wij graag weer een tijdje net alsof we dat geloven. werken we met frisse tegenzin door, ochtend in avond uit, zodat we straks een iWatch kunnen kopen. Kijkt men dan niet voorbij de huurverhoging en kinderopvang? En moeten we Unilever nu echt dankbaar zijn dat ze hun sociale gezicht tonen, door ons er voortaan van jongs af aan op te wijzen hoe lang je in een beschaving mag douchen? Zolang dat de zorgen zijn die ons worden voorgeschoteld, zou je moeten weten dat het nóg veel slechter kan. De carrière van politici is te kort om constructief binnen- (laat staan buiten-)landse politieke issues op te lossen, dus blijven die zich richten op korte termijn resultaten (lees; prestige), en zo kabbelt ons land mee met de weg van de minste weerstand. De student zal op zijn blote knietjes de preses pijpen om erbij te mogen horen. Maar hoe je het ook went of keert; de woelige baren banen zich nimmer een bergpad op.

28-09-13

Dirty Herrie

Zaterdagmorgen. Wakker geworden van de overbuurkinderen waarbij het, net als bij de meeste kinderen onder de dertien, onmogelijk lijkt te zijn op straat te spelen zonder daarbij voortdurend op hoog niveau te krijsen. Koffie gezet. Deur naar de tuin open gezet. Bij de achterburen is een schilder aan het schilderen, en schilders luisteren, zoals u weet, graag naar een radio die op te luid volume afgestemd staat. In dit geval betrof het Radio Veronica, hetgeen mij niets verbaasde. Takkenherrie kortom, voor en achter. Ik pak de krant uit de brievenbus, en lees op de voorpagina: "25 JSF's naar Volkel (..) De basis in Leeuwarden moet inkrimpen." In het artikel staat verder o.a.: "Nieuwe berekeningen van de geluidsoverlast van het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium geven aan dat er op Volkel genoeg ruimte is voor die 25 JSF's."

Nu is Dirk redelijk bekend met Leeuwarden en haar vliegbasis, alsook met de grote weerstand die er onder de bewoners bestond tegen de JSF. Deze werd vooral ingegeven door rapporten waaruit bleek, dat de hypermoderne vliegmachine nogal een stukje meer lawaai produceerde dan de F16. Luider ook zelfs dan de Amerikaanse F15, onder ingewijden toch wel bekend als een machine die verschrikkelijk hard brult, afgezet tegen een F16. En wanneer je wel eens op een normale doordeweekse oefendag in Leeuwarden was, zul je geschrokken dan wel verbaasd zijn geweest over het enorme geraas dat zich in golven over de hele stad verspreidde. Leeuwarders horen het bijna niet meer, omdat ze ermee opgroeiden. Maar als buitenstaander sta je letterlijk en figuurlijk met je oren te flapperen. Probeer in de Prinsentuin maar eens een fatsoenlijk telefoongesprek te voeren wanneer de AJ-62 en AJ-63 volle bak eruit gaan. Nu is het voeren van telefoongesprekken in de publieke ruimte bij verstek onfatsoenlijk, maar dit terzijde.

naar de vakjes vanuit Volkel

Zodoende drong de gedachte zich op, dat het lawaai der omwonenden na jaren van protest wellicht tot succes geleid had. Maar zulks een toegeeflijkheid lijkt haast onbestaanbaar onder het huidig politiek bewind. Sterker, bij het lezen over de nieuwe (bij)rol van de Leeuwarder vliegbasis en het afstoten van het 322 of 323 squadron vroeg ik me af, of de Leeuwarders wellicht niet de nodige spijt gaan krijgen van de eerder geslaakte angstkreten. Immers, al sinds generaties' heugenis vonden veel regionale MAVO-diploma's een solide werkgever in de basis. Los daarvan, ging mijn verstand kraken bij het lezen van de onlogica. Niks erg, maar doe even mee. De KLu oefent haar vliegbewegingen voornamelijk boven de Noordzee, en dat is toch een aanzienlijk aantal kilometers meer vliegen vanuit Volkel, dan het is vanaf Leeuwarden. Zowel economisch als tactisch gezien is de noordelijk gelegen basis een veel logischer keus. Want die Russen waar we al sinds de Koude Oorlog naartoe vliegen om ze te begroeten en uit te zwaaien, die komen echnie vanuit Limburg hoor. Zinloze vliegbewegingen, maar ze moeten wel meermalen per jaar gemaakt worden, en in de toekomst dus alleen nog helemaal vanuit Volkel. Dat is op jaarbasis een ongehoord hoog bedrag aan extra brandstof. Om nog maar niet te spreken van de kosten voor het opwaarderen van Volkel en afwaarderen van Leeuwarden (en bijbehorend personeel).

Tactisch, tactisch, oh, wacht. Wat las ik de afgelopen weken ook weer over vervanging van de Amerikaanse kernwapens die opgeslagen liggen op Volkel, door modernere exemplaren? En dat de JSF het enige dan wel meest geschikte jachtvliegtuig is, om deze onder te knopen? Die aluminiumtheorie lijkt bevestigd te worden door het windvaantjes gedrag van oude Dopinie-bekende Han ten Broeke inzake de hele discussie omtrent geluidsoverlast. De oorspronkelijke geluidsrapportages, welke aanleiding waren voor de lokale bevolking om te gaan steigeren, en door Defensie afgezwakt werden in haar wens de JSF evengoed op Leeuwarden te kunnen plaatsen, die rapportages besloten de Amerikanen nog eens over te willen doen. Aangaande Nederland tevens een behulpzaam rookgordijn om de nucleaire wensen van Amerika voor de burgers te verhullen, door middels bevestiging van hun geluidsangst een soort "krijgen we toch nog gelijk"-gevoel te creëren. Zo kon die zin "nieuwe berekeningen van de geluidsoverlast van het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium geven aan dat er op Volkel ruimte is voor die 25 JSF's" er dus komen. Geluidsmetingen worden door belanghebbenden veelal creatief geïnterpreteerd. Geluidsoverlast rond Leeuwarden, geluidsoverlast rond Volkel; het zal de Amerikanen worst wezen. Defensie had de JSF graag op Leeuwarden gezien, maar de onderarm zit te diep in Amerika om daaraan nu nog invulling te kunnen geven, ook gezien het geringe aantal JSF's dat uiteindelijk aangeschaft lijkt te kunnen worden. Niet alleen zorgde die door Washingtons sluitspier omklemde elleboog ervoor, dat de megalomane jager ons door de strot werd geduwd; tevens dicteren de bevrijders waar we onze toestellen (voor) gaan gebruiken.

Het isme wat, al dat lawaai. Op de straat, in de tuin, in de media, én in de lucht. Nee, serieus. Toen de schilder eindelijk zijn benen had gelicht en daarmee ook Veronica zweeg, klonk hoog boven mij een verbrandingsmotortje dat mijn aandacht trok door een nogal overspannen toerental. Een beetje zoals de hulpmotor van een zweefvliegtuig of gemotoriseerde deltavlieger; die komen hier op mooie dagen ook met regelmaat over. "Het zal toch niet..," dacht ik, en richtte mijn blik omhoog met de handen vlak aaneen als provisorisch zonnescherm boven mijn ogen. "Het overblijvende squadron wordt in de toekomst uitgerust met nog aan te schaffen drones." Jawel, Vinex-vrienden en vriendinnetjes.. het was een heuse drone. Alsof ze me zagen zitten (niet ondenkbaar) viel juist toen ik zat te turen het toerental naar beneden, en de drone leek haar observatiemodus aan te nemen (oefenen boven het in de buurt liggende verkeersknooppunt?), waardoor geluid van het motortje nog amper waarneembaar was. Voor de zekerheid heb ik even mijn middelvinger omhoog gestoken, tot het ding (en daarmee ikzelf) door het dak van mijn woning aan het zicht onttrokken was.

05-09-13

Schrik

Schrik over een vermindering van De Kinderbijslag bij het gepeupel.
Schrik over poep op het vlees bij De Supermarkten.
Schrik bij de VVD dat we uit de top 5 economieën van de wereld verdwenen zijn.
Maar gelukkig kunnen we over een jaar of tien nog altijd mee in 'het hogere geweldspectrum',
wanneer we eindelijk onze vijfendertig JSF's geleverd hebben gekregen. Volgens de staatsomroep slechts 65 miljoen euro per stuk. Volgens Wikipedia echter is de huidige "flyaway cost" 152 miljoen euro...
Oh wat een schik heb ik, om onze schrik. Zou mij dat een 'potentieel gevaarlijke eenling' maken? Vast wel.
Ga maar na: Ik ben maatschappijkritisch en single, rook wiet en lees wel eens in de Volkskrant.


Daar zit je dan, met je browser in 'Incognito Modus', terwijl er een achterdeur in de code zit voor de Amerikanen. Het veiligste zou zijn "helemaal geen software meer te gebruiken van bedrijven die een link hebben met Amerika.", las ik. Da's een goeie zeg. Vind er maar eens voldoende om je computersysteem te laten draaien. Oh, natuurlijk. Technisch kun je dat met de nodige inspanning vast wel voor elkaar boksen, maar door dat te doen zul je juist de aandacht wekken van hen die hierop filteren. "X heeft blijkbaar intentie zich in te laten met activiteiten die het daglicht niet kunnen verdragen." en zo wordt X alsnog onderwerp van nader onderzoek. 

Nee, 'online privacy' is een begrip dat u gerust kunt vergeten. Wanneer 'men' zou willen, kan 'men' met je elektronische spoor een vernietigend profiel en scenario opstellen. Natuurlijk hoeft het daarbij niet alleen te gaan om concreet online materiaal. 'Men' weet ten allen tijde waar u zich begeeft of eerder begaf, en zodoende is het nooit al te ingewikkeld een criminele activiteit te plakken aan uw aanwezigheid 'in de omgeving van'. Maar wanneer je gewoon netjes de middenklasse-weg volgt die voor je is uitgestippeld, is er niks aan het handje. Toch?

Afijn. Dirk heeft het opgegeven. Het Facebook-account is er, zo ook Gmail. En 2013 is het memorabele jaar waarin Dirk zich liet verleiden tot de aanschaf van een smartphone met wrijfscherm. Soms belt Dirk wel eens met UPC voor het één of het ander. En weet dan dat de medewerker ondertussen even door de geschiedenis van bezochte webpagina's kan scrollen. Op Facebook heeft Dirk de naam ingetoetst van een vriendin wiens roots in Nigeria liggen, en een week later wordt hij getrakteerd op advertenties waarin Afrikaanse vrouwen zich aanbieden. Dirk bekeek een filmpje waarin een oude Golf GTI de hoofdrol speelde, en dus werd hij er door Volkswagen op gewezen dat er een nieuw model te verkrijgen is. "Klik hier voor dealers bij u in de buurt." Handig.

Maar Dirk meende dat hij 'incognito' surfte, en de instelling 'Do not allow websites to know where you came from (suppress HTTP Referrer header)' had aangevinkt? Nee, zolang de Chinese buurman en/of Russische cybercrimineel nog van Dirk's achterdeur wegblijft en er geen onverklaarbare afschrijvingen van zijn ING-rekening opduiken, mag 'men' gezellig manuren verknoeien met het doorwroeten van kilometers code, om gniffelend te constateren dat Dirk best een aparte fetisj heeft. En die mag hij hebben, zolang hij geen waxinelichthouders tegen gouden koetsen werpt of recepten voor plofcake online plaatst. Dirk schrikt nergens meer van, en dat maakt hem best gevaarlijk. Iemand die immuun lijkt te zijn geworden voor subliminale beïnvloeding kan zomaar denken dat hij God is. Wie denk Dirk wel niet dat hij is? 

Oh ja, God. Daar heeft Dirk ook over geschreven (en het wordt tijd dat hij dat weer meer gaat doen). 
Het scheurhemd zal dus al wel klaar liggen. 

21-04-13

Armoedig

Dus zo sputteren we verder, in een verdeelde wereld waar de invloed van geld zo groot is geworden, dat het ons in een greep heeft genomen waar met geen afwaardering, noodhulppakket, of verdrag aan te ontsnappen is. Voor het eerst in ruim veertig jaar leven zie ik economisch krapte in ons land van een omvang die mijn generatie tot dusver onbekend was. Ja, begin jaren tachtig was het ook niet best. Maar omdat we ons in de erop volgende jaren toen het weer beter ging zo gigantisch in de schulden hebben gestoken, zijn de problemen nu ook groter dan toen. Ik bevind me in een situatie waarvoor ik dankbaar ben, al had ik dat een kleine tien jaar geleden echt niet gedacht. Ben zelfstandig, hoef geen verantwoording af te leggen, maar moet daardoor wel roeien met de riemen die ik heb, en die zijn niet heel geweldig meer. Mijn inkomensschijf bevind zich dientengevolge onderaan de stapel.

Maar (nog) geen rode cijfers hier, ik heb de voedselbank nog niet van binnen gezien, en mijn vaste lasten weet ik te voldoen. Dat is wel eens anders geweest, terwijl ik toen een hoger inkomen genoot. Zodoende kan ik ook maar moeilijk medelijden ontwikkelen met mensen wiens inkomen minimaal twee keer het mijne is, en die desondanks toch zwaar in de problemen zitten, en wel de voedselbank moeten bezoeken, willen ze hun vaste lasten kunnen blijven betalen. Ik heb mij de afgelopen jaren kunnen wennen aan een marginaal bestaan, en ben gezegend met een persoonlijkheid die daarmee tevreden is. 'Hij die niks wenst heeft alles.' Maar zo makkelijk is dat niet voor iedereen, zeker niet wanneer er rekening te houden is met gezin en hypotheek. Zoals gezegd, ik ben dankbaar voor de situatie waarin ik zit, al zal die in andermans ogen wellicht gemankeerd zijn.

Ik bedoel, je zult maar John Ewbank heten, bijvoorbeeld. Krijg je de prestigieuze opdracht een Koningslied te schrijven, nadat je bewezen hebt iedere Senseo-drinker een iTunes aankoop te kunnen laten doen. Dirk moet bekennen, hij heeft vooral genoten van de geveinsde waardering door de mensen die hebben meegewerkt, en van John die ten overstaan van SBS Shownieuws keihard verklaarde "er geen nacht minder om te slapen", nee, hij kon er wel om lachen: "Hij is reeds naar #1 op itunes gezeken." Ene Vivian Reijs (wie?), die blijkbaar een kind heeft met Ewbanks, wist te melden dat hij er 'wekenlang aan heeft zitten zwoegen'. Een beetje driftig piepte ze "het is zóó bijzonder dat er zóóveel mensen aan meewerken, dus ik vind waarom zijn we niet gewoon héél positief over het nummer!?" Rustig maar meisje. Het is allemaal alweer voorbij.

Vandaag zul je zien dat er de nodige steunbetuigingen komen, en dat menigeen schande zal spreken van de manier "waarop we hier met onze talenten omgaan". Nou, Dirk niet hoor. Geen greintje medelijden met muziekmiljonair Ewbank, die dacht dat een opgepoetst overblijfsel uit zijn hoofd(?) en een hele rits cliché-figuranten er wel weer als zoete koek in zouden gaan, net als alle andere rijmpap die men al jaren van hem heeft opgeslurpt. Net terug van een weekje Ibiza trekt hij zichzelf én zijn(?) liedje terug, en spuugt tussen de regels door nog wat gal richting degenen die het aandurfden publiekelijk zijn grootsheid te betwijfelen. "In al hun wijsheid van muziek en de nederlandse taal" (jazeker, 'Nederlandse' mag van John gewoon zonder hoofdletter) wenst hij zijn criticasters succes bij het produceren van een nieuw koningslied. Het vileine 'grapje' richting "de zoveelste nageboorte" is de perfecte weergave van het verwende jongetje dat gekrenkt is door mensen die wél in de realiteit staan. "Hoge bomen, lange planken" is hier simpelweg synoniem voor "Jullie zijn gewoon jaloers dat ik met Miss Universe ga en heel rijk ben." Echt sneu. Sterkte, John.


15-12-12

Isme | IV

Of je het nu 'een anoniem complimentje van God' noemt of gewoon toeval, wanneer je er voldoende gevoelig voor bent en al een redelijk inzicht hebt mogen verzamelen over de aarde (en psyche van haar bewoners), ben je in staat verbanden te zien. Dat iedere actie, hoe groot of klein ook, tot een reactie leidt. 'Blah' hoor ik u denken, 'kon je niet iets originelers bedenken?' Het is waar, de laatste zin is een veelgebruikte. Zoveel, dat de kracht van die boodschap lang geleden al teloor ging. Natuurlijk, iedereen weet zo ongeveer wel dat er een waarheid in zit. Geeft u teveel uit, dan staat u bij de bank in het rood. Sla je iemand op z'n gezicht, dan roep je vervolging en wraak op. Geef de mens het recht op wapenbezit, en vroeg of laat schiet iemand er kinderen mee dood.
 .223 zoals gebruikt in Newton

Mike in El Paso vind dat trouwens maar nonsens. Mike in El Paso is er doodmoe van zijn 'GOD given RIGHT to SELF DEFENSE' te moeten verdedigen. En dat terwijl men het vandaag nog onkies vond om 'guncontrol'-politiek al meteen ter sprake te brengen. Kun je nagaan wat hem nog te wachten staat, de komende dagen. Hier moet ik mee geholpen worden, maar in mijn beleving en herinnering, wordt trouwens in de Bijbel helemaal niet gerept over het recht op zelfverdediging. Sterker nog, wat mij binnen dat kader vooral is bijgebleven, is het toekeren van de andere wang. Dit terzijde (want zoals gezegd, mijn Bijbelkennis is sleets), wat ik wel zeker weet, is dat er in de Bijbel niet gerept wordt over het recht op een .223 half-automaat. Toch staat de mening van Mike uit El Paso over wapenbezit symbool voor de in Amerika breed gedragen overtuiging, dat je jezelf moet kunnen verdedigen. 'Was er in die school één iemand geweest met een vuurwapen, dan hadden veel doden voorkomen kunnen worden.'

Het is een kwestie van heel veel geduld, voor sommige verbanden uiteindelijk leiden tot het omkeren van het negatieve, tot iets positiefs. Dat ligt niet zozeer aan de wetmatigheid van actie-reactie, maar meer aan onze eigen menselijke gedraging. We zijn arrogant, eigenwijs, soms koppig, of gewoon niet zo slim als we zelf menen. Daarbij is het -zeker in onze maatschappij- niet modieus om positief te zijn, hoogtijdagen zijn het voor de kritische reaguurder, haatblogs floreren (dat alles de schuld van GeenStijl is wist u toch, hè?). Niet dat er geen minstens zo groot aanbod is van meditatieve mogelijkheden en vrolijke verhalen, maar dat is niet waar de actie is, of waar de scherpte gevonden wordt die soms nodig lijkt te zijn om mee te kunnen blijven doen in de ratrace. Ik verhef mezelf niet boven die prikkeljunkies; doe er op mijn eigen manier ook aan mee, o.a. door hier en op andere plaatsen een uitlaatklep te vinden voor het klagende ego. Maar uiteindelijk is dat allemaal maar 'spielerei'. Tenminste, dat vind mijn ego. Want ook spielerei heeft haar effecten. Net als pesterij.

Wat zeg ik nu eigenlijk? Veel te veel alweer, zonder tot de kern te komen. In mijn persoonlijke ervaring is het oude cliché van actie en reactie in ieder geval in zoverre waar gebleken, dat ik daadwerkelijk ben gaan geloven in karma. Er zijn periodes geweest in mijn leven, dat ik me afvroeg waarom alles mis leek te lopen. Godzijdank ben ik er later achter gekomen, de dieper liggende oorzaken. Oorzaken die misschien in eerste instantie geen verband leken te houden met mijn persoonlijk drama. En toch. Ja hoor. Het is lastig uit te leggen, laat staan voor te stellen, voor derden. Maar dergelijk inzicht is wel erg verhelderend, 'verlichtend' zou ik bijna willen stellen. Het helpt je eigen polariteit te richten. Lessen zijn het ja, lessen in hoe om te gaan met anderen, en met de wereld om je heen. Niet dat ik ze ooit lijk te leren. Maar ik weet ze te lezen, dat is al heel wat. Met die wetenschap komt ook de verantwoordelijkheid er wat mee te doen. In het leven van alledag valt dat nog niet mee, wanneer je constant afgeleid wordt door alle invloeden van buitenaf.

Al gauw reageer ik geprikkeld op de medemens, of stoor me aan diens gedragingen. Soms kan ik het niet laten iemand op zijn nummer te zetten (voor mijn volgende stukje heb ik alweer iemand op het oog), maar jammer genoeg is dat veelal vanuit dat zogenaamde onderbuikgevoel. Online is dat proces nog eens een stuk makkelijker, en voor je het weet ga je er plezier aan beleven. Steeds vaker echter staat die hele energie me tegen, iedereen die elkaar de maat neemt, en dan moet ik weer de gebreken van de maatnemers onderscheiden. Het wordt allemaal wel erg voorspelbaar, op een gegeven moment. Dat ik bij mensen zie waar ze met zichzelf de mist in gaan is al niet erg positief, en ik zou soms willen dat ik dat niet zo duidelijk kon zien. Mijn brein maakt schakelingen die bij de meeste mensen niet gemaakt worden. Ik ontdek de clou in een film niet zelden binnen het eerste kwartiertje, en dan zit je dus nog 80 minuten te kijken naar iets wat voor anderen heel spannend is, en voor jou slechts een bevestiging blijkt van wat je al anderhalf uur wist. Het isme wat. Ik schrijf er wel een boek over. De invloeden van buitenaf zijn weer even sterker.

[ Isme | I, Isme | II, Isme III]

19-11-12

Wat is er mis met dit plaatje (3)


Ja ehh, wat is het nou; zeep of een dessert?!
(daarbij staat wit heel lelijk op mijn blog..)

En met stip op één in mijn reclame-ergernissen klassement van 2012: "Ik ben een Nikon". Een fototoestel (erger, het complete modeljaar 2012 werd ermee aangekondigd) dat spreekt in de ik-vorm. De muziek eronder is zo mogelijk nog irritanter, maar getuige de bijna 14 miljoen views op YouTube en lyrische stukjes erover elders op het web ben ik maar raar. Zo zij het. Yoghurt-honing zeep en pratende fototoestellen, en natuurlijk de sticky treats en dark chocolate sprinkles

En u koopt het. Want uw onderbewuste mompelt half aanwezig: "hmm, yoghurt, lekker fris, beetje honing erdoor, ruikt vast lekker." Terwijl yoghurt zure bocht is, en honing super plakkerig. En dat bandje, Radical Face, vond u hun single 'Welcome Home' al leuk toen Nikon 'em ging gebruiken in haar reclames, of bent u 'em leuk gaan vinden omdat 'ie 388x per maand werd uitgezonden? Wanneer ik het opschrijf zoals ik dat hier doe, dan oogt de gedachtegang wellicht ietwat simplistisch.

Maar ons brein werkt vaak niet zo gecompliceerd, al is het wel zodanig ontworpen dat u er iets meer mee kunt dan opstaan, douchen (met yoghurt honing-FA natuurlijk), en naar het werk rijden met de lachzakken van 538 of 3FM op uw autoradio. Via de speakers en beeldbuis wordt u vertelt over Sandra Nieuwland, hoe zij waarschijnlijk de Voice gaat winnen en een héél groot talent is. Iedereen die er muzikaal toe doet in NL bij kapster en koerier (Borsato en Oosterhuis dus) komt superlatieven te kort. "Zo'n unieke stem heb je!"

'Arm schaap' zou ik bijna zeggen, ware het niet dat Sandra al moeder is, en naar mijn indruk een behoorlijk nuchtere houding heeft. Gelukkig maar. Laat ik meteen bevestigen dat ze een mooie stem heeft en die goed weet te gebruiken. Echter, zo uniek is ze niet. Een aftakking van de Amy Winehouse hype, net als mega-successen Adele, Duffy, en Selah Sue dat zijn. Maar de massa staat daar niet bij stil, of bezit een beperkter opmerkingsvermogen. U wilt dat niet horen, u wilt iets herkennen en het dan uniek noemen. Geeft niet hoor, ik gun u dat genieten. En voor Floortje en haar moeder hoop ik dat zij deze keer mogen winnen.